Stallichtval
Het licht is hier van stof
en stroomt binnen als het water.
Stralen vullen nu de stal.
De schapen dreven weg
naar ander land, zoals wolken
verwaaien in het heelal.
Vanuit de schaduw en het duister
zie je de oorsprong van het licht,
hoor je het zuchten van het vee
en het gefluister: laat los,
laat gaan van deze bodem,
laat je dragen door het licht,
omhoog, tot aan het oppervlak
van het oude element,
ons vroegere bestaan.
(foto Mi caserio/Mijn stal)
Naar het volgende gedicht
|